نمیدانم

نمیدانم چرا با اینکه دراین زندگی اذیت میشوم ولی نمراتم خوب میشود..شاید تمام ارزوها و امیدم در دانشگاه خلاصه شده است....

ای کاش به تمام ارزو هایم برسم و روزی برسد که یک دبیر نمونه شوم....الان تمام فکرم تمام شدن دانشگاه و رفتن به کانون تربیت معلم است....

راه زندگی ام را اشتباه امدم ولی با رسیدن به ارزوهایم این راه را درست و صحیح میکنم..

شاید دوستش دارم و شاید بخاطر رسیدن به ارزوهایم به اونیازمندم....بیشتر اوقات گزینه ی اول و گاهی اوقات گزینه ی دوم.......

.پنج شنبه..۳۰ ..۱۰

بعد چند سال...